BLOGME TENDAL CLXXIX: Tendal discriminatorio

blogme 179Por que?

Estará en cuarentena? Estara discriminada por distinta ou por distonta? Desterrada? Illada?

Non parece que sexa por cousa boa. Hai tensión neste tendal, vese que a discrimincación ou afastamento non é boa. A fasquía que ten esta trandeira é ruín, embarullada. As prendas mal estarricadas, as pinzas parecen grillóns.

Velaquí as roupas, tiradas na corda de calquera maneira, é que non lle importan a ninguén? Unha afastada das outras… por que?

Por que esa falta de coidado? Cando non se coida a roupa que se tende… hai problemas.

BLOGME TENDAL CLXXVIII: Tendal con mans

blogme 178Velaqui están. As mans que tenden a roupa, as mans que tensan a corda, as mans que remexen na roupa suxa e logo téndena e recóllena e pránchana e prégana e gárdana.

Hai mans autárquicas que só tratan ca roupa que visten, hai mans globalizadoras que tratan ca roupa de máis xente, algunhas de toda a xente. Mans que ademáis visten e ispen, que axustan e de paso acariñan.

Xa se pode lavar a roupa sen mans, pero seguimos vestíndonos con elas. Inconscientes nós delas. Case nunca reparamos nas mans que nos visten, as máis das veces as nosas. Tampouco reparamos nas mans que nos visten cado non son as nosas. Case tampouco lembramos as mans que nos vestiron, que foron as mesmas que nos lavaron a nós e á roupa, que nos acariñaron, a nós e á roupa.

A roupa, os tendais, teñen mans

BLOGME TENDAL CLXXVII: Tendal de baile

blogme 177.1

Velaquí están elas. Fermosas. Deshindibidas, marabillosas. Libres. Ofrécense. Para compartir un baile. Se non hai ninguén, porque ninguén se atreva, elas soas bailan unha danza libre, desinhibida, marabillosa. Natural. Para bailar ó natural só hai que deixarse levar polo natural, e non hai parella coma o vento.blogme 177.2Que bonito é bailar.

BLOGME TENDAL CLXXVI: Tendal de castigo

blogme 176Que mal farían, coitadas! Só hai pinzas para os calzóns. Será porque foron as únicas prendas que despois de seren sometidas a tortura acabaron confesando e, seguro, delatando.

As outras roupas, camisolas e calcetíns (coitados estes), íntegras e comprometidas cos ideais, resisten a esta tortura de seren penduradas ó sol e ó escarnio público, e atadas á forza a unhas cordas de tender. Atadas e ben atadas, co nó apertado, sen consideración polas engurras que despois lles queden: cicatrices que acusen diante dos inimigos e enaltezan diante dos amigos

Algo levan agachado. Xa sombra delata un anfibio agochado na camisola negra. Un anfibio deses que arruinan o soño de quen viva na beira dunha laga e que son xustamente aplastados polas rodas dos coches. Mellor morrer de golpe que de tortura.

Por iso están atadas e non con pinzas: Porque non están para que sequen, senón para que confesen.

Viva a resistencia!

BLOGME TENDAL CLXXV: Tendal de bandeira

blogme 175 (2)

Que bonita bandeira! O tendal é a bandeira das vivendas. Nel están expresadas nas cores, nas texturas, nas combinacións, nas prendas, … as interioridades e intimidades e sensacións e vitalidades e bioritmos de quen viven atrás desa trandeira, dentro desa roupa. Bandeiras que sen vento, por escaso ou sutil que sexa, non son nada, nin sequera funcionais. Bandeiras cun pasado sempre mais ou menos suxo, un presente limpo e un futuro por vestir.

É este blog unha homaxe ás bandeiras. A estas, as máis humanas e plurais, decididas por cada quen. Con elas saúdanos o vento e convídanos a brincar con el.

Deus abenzoe cada prenda e cada corda e cada pinza dos tendais do mundo.

BLOGME TENDAL CLXXIV: Tendal de tortura

blogme 174É de home. Non por nada, só polo xeito de tender as camisas. Algunha veciña/veciño, caritativo que lle diga que secan igual.

Claro que tanto ten. Cal é a diferencia entre poñer catro ou dúas pinzas? Espazo ten así que… Aquí son eu vítima dos meu prexuizos. Vistas así, máis que camisas a secar, parecen…

…camisas ó espeto, asadas ó natural, ó sol. Logo xa as consumiremos con prebe de varón-Dandy.

… que estan a padecer tortura. Lembrades esa tortura que consiste en esgazar as estremidades dunha persoa turrando por elas cun cabalo?

… profesionais: A secar! É unha orde. Co bonito que é xogar co vento!

E para pasarlles o ferro despois? É igual senón é peor. O difícil de pranchar e o sitio onde estivo a pinza trabando, con raiba e carraxe; coma cans de caza. Canta mais, máis dificil de alisar.

BLOGME TENDAL CLXXIII: Tendal de baranda

blogme 173

Este tipo de pinzado non ten nada que ver co de cordel. Non podes pinzar contra nada, porque o ferro é máis groso e polo tanto a pinza non é fiable, pode espiar do ferro e quedar a roupa ó ventimperio e comezar unha viaxe que daría para máis dun conto de O. Henry.

A roupa ten que confiar en si mesma, na súa propia fortaleza. Amárrase a si mesma, nun exercicio de contorsionismo téxtil sen rede e polo tanto non exento de perigos.

Que desacougo dá a imaxe dese pantalón a quen lle falou unha perneira. O público asiste dende as xanelas á evolución do acróbata… recuperará a posición ou cairá sen solución no abismo?

Non quixen mirar. Como facía no circo cando ca boca aberta pola beleza das figuras das acróbatas, de súpeto, pasaba algo que che apreixaba o corazón. Seguía cos ollos abertos, agora de par en par, pero non miraba.

A camisa, moi profesional, saudano ó público como se non pasase nada.